Over Collecting Evidence


Expositie
27 juni—26 september 2010
C&H Art & Design

Zoals aangekondigd op de uitnodiging:

Draaiend als een moderne derwisj door een evocatief labyrint van vragen, aangestoken door een oneindige passie om een nieuwe visuele retoriek te vinden, betrokken bij een vorm van sociale mystiek, onverwachte narratieven en verborgen gezichten vinden, de speeltuin van universele vertellingen schoonvegend, deze vermengend met persoonlijke bekentenissen, de wereld ritualiserend als een kunstzinnig strijdperk.

Tijdens de opening hield Emily een toespraak over haar methodiek en over hoe de liefde voor een object gerelateerd kan worden aan de condition humaine.

Egle Obskarcaite, filosoof, performer, lid van het kritische kunstenaarscollectief Legwork en schrijver introduceerde de catalogus:

En nu praten we over bewijs. Toen ik haar vroeg hoe de titel van de expositie tot stand was gekomen vertelde Emily dat het ter sprake kwam toen ze in gesprek was met haar galerist over het brede terrein van disciplines die zij beslaat plus de drang om haar verhalen te vertellen: “Voor mij is het bewijs dit terrein van visuele en emotionele data die ik vind en herschep uit het leven van andere mensen.” Zij heeft gelijk bewijs symboliseert een sterke aansprakelijkheid die wij allen voor de waarheid willen houden. Om sporen te vinden van een onvoorwaardelijke waarheid in datgene dat ons omgeeft.
Omdat we onze waarneming of andere zintuigen niet vertrouwen, hebben we daar een ‘echt’ bewijs nodig. Bewijs, daarentegen, is deze functie toevertrouwd vanwege zijn kwaliteit om te overtuigen, om een indruk te dwingen om te blijven, gegraveerd te worden. Het objectiveert en bekrachtigt.
Hierbij zij aangevuld dat juist die handeling van verzamelen een dwangmatige kan worden, een verslaving die niet kan ontsnappen. Het bewijs dat Emily vindt, verzamelt en toont, plaatst ons in die specifieke benaderingshouding tegenover de sporen van wereld om ons heen. Haar bewijs pretendeert niet ‘echt’ te zijn. Het is waarachtig open voor wat voor visie of verbeelding de toeschouwer er speels op los wil laten en in wat voor richting dan ook de creatieve geest van de kunstenaar het ook wil brengen.