Archief voor ‘schrijven’

Tinten van geluid (3)

Het lichaam is een instrument, een stuk inwisselbaar gereedschap. Jong is de huid op de handen, des te groter de neiging bij de leiders om deze zachtheid te breken, door de zinloze, eindeloos ronddraaiende bewegingen ogenschijnlijk versterkt tot totale vernietiging volgt. Dat is hier vrij extreem gesteld en toch denk ik niet dat de grensoverschrijdende lichamelijke arbeid de luisteraar tijdens het luisteren naar Lichtblauw zal opvallen.

Gastblog over De kuur en zijn personages

Voor de vijfde keer schrijft Guus de Bakker, voormalig docent Nederlands, over mijn tweede roman De kuur. Hij schrijft dit keer over personages in een wereld van woorden.

Tinten van geluid (2)

Met stemmen (en tekst, geluidseffecten, muziek) kun je een bijzondere en tegelijkertijd uitermate herkenbare wereld oproepen. De pijlers zijn sociale klasse, ras, leeftijd, sekse. Wanneer je personages slechts kunt horen en niet kunt zien, moeten ze meteen van elkaar zijn te onderscheiden zijn, wil de luisteraar het zonder al te veel extra inspanningen kunnen volgen. Daar zijn technieken voor, en trucs.

Tinten van geluid (1)

Driedelige blogserie over het schrijven van Lichtblauw, een radiohoorspel (30 minuten) in opdracht van het Letterenfonds en AVROTROS.

Gastblogger Guus de Bakker over De kuur (3) en Billy

Guus de Bakker, voormalig docent Nederlands, las De kuur en schrijft een aantal maal een blog! Door close-reading komen we in het hoofd van een enthousiast lezer.

Gastblogger Guus de Bakker over De kuur (2)

Voor de tweede keer neemt gastblogger en voormalig docent Nederlands Guus de Bakker ons mee op een close-reading avontuur van De kuur.

Ik denk vandaag aan Katia Mann

Katia Mann werd geboren als Katharina Hedwig Pringsheim op 24 juni 1883. Ze stierf als Katia Mann op 25 april 1980. Ik denk aan haar geboortedag, de baby die ze was, de schrijversvrouw die ze werd.

Verdwalen in de tijd

Lezen en schrijven is een spel van verdwijnen en verschijnen. Verdwalen in de tijd.

Independent Bookstore Day

Vandaag is het Independent Bookstore Day, een internationale viering van de onafhankelijke boekhandel.

Elfenoren

Als schrijver ben je tot over je oren verliefd op je personages, zou het echt? Er is iets met mijn oren, daarover de komende tijd meer, veel meer. Ik heb elfenoren.

Sterfdag Thomas Mann: mooie woorden over de dood

Op 12 augustus 1955 overleed Thomas Mann. Hij schreef prachtige boeken. In De toverberg komt de dood met mooie woorden tot leven.

Mooi versus lelijk

Mooi versus lelijk. Welke woorden mag je niet gebruiken?

Club Debuut Groningen: echte mannen, denkbeeldige honden.

De leesclub eindigde fraai met een puntgaaf lied dat beide boeken verbond, over een hond, in mijn boek 'echt', in het andere 'imaginair'.

Club Debuut: het devies is doorschrijven!

De avond begint en het gesprek gaat over bloed, zweet en tranen, het maken van een roman. Debuteren. Methodiek, valkuilen, proces, schrijversgeluk.

#honderdwoorden#schouders

Honderd woorden over dagelijkse dingen uit leven van schrijver en kunstenaar, omgang met mensen dieren en dingen.

#honderdwoorden#maandag

In honderd woorden een deel van mijn (werk) dag.

een schrijfstart vroeg

ik zit rechtop in mijn logeerbed, laptop op schoot. is slapeloosheid en creativiteit een nieuw power duo?

Shut Up and Write!

Op uitnodiging van het Letterenfonds en Jonas Kooyman, organisator van Shut Up and Write, nam ik deel aan de opening van de derde serie.

Het stille potlood van de schrijver

Schrijf je gewoonlijk met potlood? Dan is het tijd om de laptop te gebruiken. Gek genoeg associeer ik handmatig schrijven (met potlood) met het ontwerpen van een schets, puur door het materiaalgebruik. De schrijver is dan (even/ook) kunstenaar, een tekenaar; de tekst ontstaat teken voor teken, letter voor letter, woord voor woord, direct en tastbaar is het contact tussen hand en papier.

Tous-les-deux

De rol van de twee broers aan het begin van de roman De toverberg (Thomas Mann, 1924) is ambigu. De kenners van dit verhaal zal het beeld van de moeder van de twee ongelukkigen misschien zijn bijgebleven.

Hippigheid

Mijn Word spellingscorrector merkt 'hippigheid' aan als een fout, en geeft de woorden 'happigheid' en 'kippigheid' als alternatief.

Luchtschrijven

Behalve het hardop uitspreken van een zin, rondlopen om de zin in je lichaam te voelen indalen, kan je met je ogen zonder geluid een zin op een muur schrijven, of in de lucht. Een nieuwe tak van sport wellicht, luchtschrijven.

Brief

Bij de brief een kleine instructie om het werk een dag lang in de hotelkamer op te hangen. Ik deed het, echter even, zag namelijk dat de grote vellen geniet zich meer leenden voor een rustige contemplatie van mijn kant en vertrouw aan de lezer van dit blog beelden toe van een haasje aan de voeten van een grote man, terwijl ik met mijn rugzak op de bergen introk voor een wandeling in de ijlste lucht waar je adem van gaat stokken.

Bergschoenen

Ik was bekaf van het wand’len, en had net als de andere gasten in de andere kamers mijn bergschoenen op de rubberen bergschoenmat gelegd, buiten mijn hotelkamer, op de gang.

Arbeid adelt

Aan het woord arbeid kleeft een vaak wat beladen geschiedenis en omdat ik hierboven al typend slechts een persoonlijk verslag maak van mijn aan arbeid gerelateerde dingen, beken ik dat voor mij arbeid hoogst persoonlijk is.

Zwitserland

In Zwitserland heb ik al een tijd interesse, mag ik zeggen heel mijn leven?

Bieb

Laat ik het eens proberen, was mijn insteek, toen ik hier neerstreek, in de OBA, also known as Openbare Bibliotheek, de centrale, aan het IJ, op een fauteuil (grijs) met veel ruimte voor extra opbergacties.

Bloggen over bloggen over bloggen

Onlangs besteedde ik een hele dag uit mijn leven online. Ik had een speciale reden: op 2 december was het precies een jaar geleden dat ik begon met mijn eigen blog.

Omstreden sentiment

Mag je ontroerd zijn door iets wat iemand je vertelt over een boek dat je nog (bij lange na) niet geschreven hebt? Weet ik nog precies wat ik aan hem vertelde?