Emily Kocken (1963) werkt in een teer schemergebied dat zich beweegt tussen verleden en heden, leven en dood, taal en stilte, feit en fictie, naaktheid en versluiering, het historische en het visionaire, ernst en spel, realisme en het esoterische.

Ze is kunstenaar én schrijver, zowel in haar beeldend werk als in haar boeken en andere literaire teksten confronteert ze toeschouwers en lezers met een fictief universum dat op het eerste gezicht lieflijk, poëtisch en alledaags lijkt, maar waar onder de oppervlakte van alles borrelt, wat je niet meteen kunt waarnemen.

Ze mengt tekst, tekeningen, fotografie, objecten, performance, en video in een permanente kruising tussen het fictieve en het echte, het intieme en het publieke, en schept cycli van geschiedenissen die elkaar echoën, vol interne referenties.

De meerdelige werken die zich vaak over een langere tijdspanne afspelen, worden gepresenteerd als ruimtelijke installaties met een theatraal karakter, de delen resoneren onderling, de toeschouwer wordt een onderdeel van het werk.
Stap voor stap maakt ze haar eigen leven en verleden steeds meer tot onderwerp van haar kunst, ze onthult bewust in ieder werk een nieuw element dat voorheen verscholen bleef. Door het persoonlijke subtiel te delen met een anoniem publiek, hoopt ze hen heimelijk te ontregelen, te choqueren, aan het denken te zetten, zodat ook zij anders naar hun leven gaan kijken, en de dood.

Emily Kocken is schrijver.

Haar debuutroman Witte vlag (Querido, 2013) werd genomineerd voor de Academica Literatuurprijs, haar tweede roman De kuur (Querido, 2017) beleefde een tweede druk en stond op de shortlist van de Halewijnprijs. Voor Lalalanding (roman, verschijnt 2021 bij Querido) woont ze regelmatig in Parijs, omdat het verhaal zich daar afspeelt: een jongen wordt verliefd op een schaduwmeisje dat jaloers is op de schoonheid van zijn zusje. Behalve romans schrijft ze essays, korte verhalen en tentoonstellingsteksten.

Emily Kocken is kunstenaar.

Emily Kockens kunst is conceptueel omdat het idee (concept), de vraag, of achterliggende gedachte de richting van het werk dicteert. Haar werk is hybride omdat het disciplines op nieuwe manieren combineert, haar werk is talig, ritueel en discursief, ze betrekt mensen actief bij het proces in de vorm van collectieve performances. Vanwege het autonome karakter, vroeg presentatieplek West Den Haag haar om het jaarlijkse Kunstgeschenk te schrijven, dat in Nederlandse musea werd verspreid tijdens de nationale museumweek in 2019.

Recente tentoonstellingen en literaire publicaties:

Zie verder onder CV.

Emily Kocken wordt als kunstenaar vertegenwoordigd door Lauwer Art, haar boeken worden sinds 2013 gepubliceerd door Querido. Zij woont en werkt in Amsterdam en Parijs.

Auteursfoto’s