De-kuur_Emily-Kocken_voor-smal_2017

De kuur

Roman

2017

Paperback
13,5 x 21,5 cm, 256 bladzijden
Omslag Mijke Wondergem
ISBN 978 90 214 / NUR 301

Verschijnt mei 2017 bij Em. Querido’s Uitgeverij

Bestel bij Athenaeum

Verontrustende soap-noir over een familiereis naar de toverberg
 
Zakenman Yves Altman is al zijn hele leven in de greep van de beroemde roman De toverberg. Het huis dat hij bewoont met vier volwassen kinderen uit twee huwelijken ademt de geest van Art Nouveau. Samen met zijn nieuwe vriendin en zijn kinderen reist hij af naar Davos, naar de echte toverberg waar Thomas Mann zijn boek schreef. Yves vindt het belangrijk zijn liefde voor ‘De toverberg’ met zijn gehele gezin te delen. Vanaf het begin van hun reis gaat alles echter anders dan gepland, verwart iedereen plaats en tijd en lijken er ongrijpbare machten in het spel. Yves heeft een geheime agenda en onderdrukte verlangens van zijn vriendin en zijn kinderen scheppen een dilemma. Kunnen ze nog terug?
‘De kuur’ is een zoektocht naar identiteit in de moderne corrupte economische tijd, een duister sexy sprookje en een familiesaga over liefde in alle vormen.

Trailer

Trailer

IMG_8686

Emily Kocken (New York, 1963) is beeldend kunstenaar en schrijver. Ze publiceerde korte verhalen in onder meer De Revisor. Ze debuteerde in 2013 met de roman ‘Witte vlag’, die genomineerd werd voor de Academica Literatuurprijs 2014. Het afgelopen jaar trad ze veelvuldig op met de boekhandelstour van het Fonds voor de Letteren.
 
 
Een vrouw, een man en een hond: meer heeft Emily Kocken niet nodig om je aan haar romandebuut Witte vlag gekluisterd te houden. (…) in een zeldzaam vitale stijl die het boek een opgewekte motoriek geeft. Kocken laat haar ongewone heldin de ene meesterlijke observatie na de andere doen. Een echte aanrader.Renate Dorrestein

Geduld onthult hoe secuur de zinnen geslepen zijn. Witte vlag is fascinerend (…).Arjan Peters, de Volkskrant

Ik begon steeds warmere gevoelens te koesteren voor dwarskop Elizabeth, die eigenlijk Elzbieta heet, die zich overgeeft aan vrolijke zelfdestructie, wildplassen, kunstenaartje en kunstpausje pesten en een steeds dwarsere blik ontwikkelt op kunst en wereld en huwelijk.Kees ’t Hart, De Groene Amsterdammer